ABSÜRT DİJİTALDE KAYBOLMUŞ HAYATLAR-İSMAİL BALAT

Sesin geldiği odadaki açık kalmış ışığı koridora loş bir aydınlık vermişti kalkıp o sese doğru mayışık bir şeklide yürüyüp içimdeki acabayla yüzleşmekti beklide tek gayem, Koridorun sonuna vardığım ve karşımdaki odanın kapı koluna tereddütle dokunup açmam içimdeki acabalarla yüzleşmem yine saniyeler sürdü, Karşımda yatağa uzanmış mışıl mışıl uyuyan bir oğlum diğer tarafımda ise silah ve siren sesleri ile gecenin bir yarısı kendini uykusundan etmiş içinde bulunduğu dijital dünyaya kaptırmış diğer oğlum, Kapıyı açmam ve gördüğüm manzaranın şoku ile verdiğim tepkiyi beklide okurken empati yapanlar iyi bilirler, Dilimden uyku sersemliği ile çıkan sözler oğlum napıyorsun bu saate’ saatin gecenin kaçı olduğunun farkında mısın, Sabah okulun var ne zaman yatmayı düşünüyorsun senin elindeki cihazın sana verdiği zevk her neyse bilmiyorum ama önce bizi sonrada bütün apartmanı rahatsız ettiğinin bilincinde olman gerek diyerek verdiğim tepkiye karşı aldığım cevabı aynen aktarıyorum, Baba abartma.!

Evet onun aklınca abartan bir baba’ benim aklımca hem ailem hem rahatsız olan bir apartman yaşayanları, oysaki bilmediği bir şey var o gecenin gündüzü okulundan arandığım ve okula öğrencin durumu için davet edildiğim, okula başı dik olarak giden bir baba okul çıkışı yüzü asık düşünceli çıkan bir baba, okul idaresinde rehber bir öğretmen eşliğinde gayet güzel karşılandıktan sonra müdür yardımcısının aldığı notu aynen aktarıyorum oğlunuz bizler ders işlerken arka sıralarda uyuyor çocuğunuz evde uyumu-yor mu yahut siz ailecek geç mi yatıyorsunuz sorusu ve söylemi oldu, öğretmenin söylediği şey bizim aileye sanki biraz zıt gibi oldu ben bir baba olarak rutin akşam yemeği çay varsa meyve ve biraz tv izleme den sonra işin verdiği yorgunlukla yatma moduna geçiyorum, Ailenin diğer kısmı da gece yarısı olmadan uyurlar bazı istisnalar ve gelişebilecek olaylar dışında, Öğretmene verdiğim cevabı aynen aktarıyorum, Hocam maalesef teknoloji hayatımızı esir aldı teknolojiye yenik düştük.