ARARATIN YETİM ÇOCUKLARI

Abti Ağa’nın büyük oğlu İsmail, simsiyah atıyla gelir. Atının ismi “Tari” yani karanlık, iki yıl önce Ağrı Dağı’nda yayladayken İran tarafından gelen hırsızlar, obadan sürüyü çalmaya kalkmışlar ve İsmail’le saatlerce çatışmışlar, İsmail iki İranlıyı vurmuş; çatışma esnasında bir at ölür ve atın başında bu siyah tay varmış. İsmail bu tayı alıp yetiştirir. Zaten bu taydan başkası da zor taşırdı İsmail’in o devasa cüssesini…

GÜNEŞE YÜRÜYENLER

Burası ülkenin en doğu sınırı. Üç ülkeye sınır kapısı olan ve mikro klima iklime sahip, yazları en yüksek sıcaklık kırk derece, kışları ise eksi yirmi dereceleri görüyor. Burası Iğdır. Iğdır’ın bu küçük köyünde on dört yaşındaki Bejno’nun hikayesi çatışmalar içinde başlar. Annesi Zero Hanım seslenir, “Çabuk top oynamayı bırak, gel hayvanlara yem ver.”

GÖNÜL TACİRİ

Orman ve dağ zorlu bir yolculuk yaptılar. Halil Bey adım adım takip ediyordu. Nurettin, Secat, sınıra geldi­ler. Sınırdan az ileride Havar Köyü vardı. Köyün biraz ilerisi yasak bölgeydi, her taraf mayınlarla doluydu, en tehlikeli yerlerden birisiydi. Secat, biz bu mayınlı bölge­yi geçemeyiz, en iyisi dağdan inelim, dağ yolundan devam edelim. Secat, ben bu yolu bilmiyorum, hangisi güvenliyse oradan gidelim, mayına basmak istemiyo­rum. Nurettin, sen merak etme, biraz yolu uzatacağız, ama güvenli bir şekilde sınırı geçeriz, inşallah başımız belaya girmez. Havar Köyüne girmeden tekrar dağ yo­luna girdiler, yürümeye başladılar. Halil Bey, bunlar niye yolu değiştirdiler ki? Neyse, Nurettin, bir bildiği var­dır. İki saatlik bir yürüyüşün ardından sınıra geldiler. Nu­rettin, Secat, elli metre sonra sınırı geçeceğiz, etrafı in­celediler. Nurettin, ortalıkta asker gözükmüyor, hadi Secat, gidelim, sınırı geçtiler. Aferin Nurettin, şimdi Gâvur Ali düşünsün. Geri döndü, geldiği yolu takip etti. İnşallah akşam olmadan eve varırım, Nurettin. Secat, iki saat sonra Alimantar Köyü'ne geldiler. Burada bir fay­tona binip, Halil Bey'in arkadaşı Kasım Bey'in çiftliğine gittiler. Nurettin bir kere gitmişti Kasım Bey'in çiftliğine. Nurettin, Secat, artık korkmana gerek yok, burada ra­hatız. Faytoncu bey, nereye gidelim diye sordu. Nuret­tin, Kasım Beyin çiftliğine gideceğiz, ama yolu tam bile­miyorum. Faytoncu, ben bilmiyorum, sizi götürürüm, siz merak etmeyin. Tamam, sağ ol faytoncu, diyerek atını sürmeye başladı. Yarım saatlik yolculuktan sonra faytoncu, 'Geldik efendim,' dedi. Nurettin, Secat, indi­ler

KİBELE

Duldasız geziyordum tanrılar diyarında
Avesta'da Zerdüşün kelamıyla
Şanidar mağarasında hoşeng'i selamladım
Dudaklarımı bir tanrı kesti Kibele’ye karşı

Çığlık çığlığa çocuk seslerine sağırdı tanrılar?
Ve saçları alev alev yakılan kadın
Sırtında serkeş bir tanrının sureti
Şer-i kırbacıyla paralanır

Suskundum beni cennetten kovan tanrıya
Enlil şimdi göğemi çıkayım
Yoksa hubal'aya şarap mı vereyim
Huri'ler tanır beni aynı kılanız

Aynı soydanız aynı yolda mıyız bilmiyorum
Bir elimde güneş bir elimde ay
Heybemde tannlara söylenen küfürlü bir sıtran
Zagros'ta gılgameşim ölümsüzlüğü içtim